My Little Space*

 

เราเป็นคนเชื่อเรื่องการทำนายนิสัยคนจากกรุ๊ปเลือดมากๆ
ไม่ว่าจากแหล่งไหน ก็ค่อนข้างตรงมากจริงๆ

มีอยู่ช่วงหนึ่งที่มี forward mail เกี่ยวกับลักษณะนิสัยของคนกรุ๊ปเลือดต่างๆ ที่เป็นตัวการ์ตูนน่ารักๆ นี่โดนใจมากๆ
เวลาพบเจอใคร ก็สนุกกับการสังเกตพฤติกรรมและนิสัย เพื่อทำนายกรุ๊ปเลือดของคนๆ นั้น ถูกบ้างผิดบ้างไปตามเรื่อง ก็สนุกดี

 

วันนี้เข้าห้องหนังสือ เจอหนังสือเล่มเก่าฝุ่นจับเล่มหนึ่ง เลยหยิบขึ้นมาปัดฝุ่นอ่านอีกรอบ .... " My boyfriend is type B "

เราทั้งอ่านหนังสือและดูหนังเรื่องนี้เมื่อประมาณสามปีก่อนได้
อินกับเรื่องนี้มาก เพราะคิดว่าตัวเองเป็นนางเอก.... สาวกรุ๊ป A ที่แสนอ่อนไหว ใจดี และช่างฝัน

 

เพื่อนชายรอบตัวส่วนใหญ่ก็เป็นหนุ่มกรุ๊ป B ซึ่งตามหนังสือบอกว่า เป็นหนุ่มที่รักสนุก เจ้าเล่ห์ เอาแต่ใจตัวเอง และไม่ชอบการผูกมัด
ซึ่งเท่าที่เจอมาก็เป็นจริงดังว่า ไม่มีผิดเพี้ยน เพื่อนสาวๆ ทั้งหลายที่สนิทกันต่างก็ได้พบเจอแต่ผู้ชายกรุ๊ป B และลงความเห็นตรงกันว่าเป็นแบบนั้นจริงๆ

 

ตามท้องเรื่อง สาวกรุ๊ป A กับหนุ่มกรุ๊ป B เป็นคู่ที่เข้ากันไม่ได้มากที่สุด (ควรหลีกเลี่ยง)

คนเกาหลีแสนเกลียดหนุ่มกรุ๊ป B พยายามใส่พฤติกรรมแย่ๆ ไว้ในตัวพระเอก (แต่ก็คิดว่าไม่ได้เว่อร์เกินจริงแม้แต่น้อย)

สาวกรุ๊ป A ที่แสนจะอ่อนไหวและคิดมาก ต้องอดทนมากมายกับพฤติกรรมที่เอาแต่ใจ ไร้ระเบียบ เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา เอาแน่เอานอนไม่ได้ ของหนุ่มกรุ๊ป B

แต่ในที่สุด ก็ดูจะรักกันได้ เพราะความรักชนะทุกสิ่ง (รึป่าว ??)

เค้าว่า ... หนุ่มกรุ๊ป B จะมีแรงดึงดูดสาวกรุ๊ป A
ชีวิตเราก็เช่นกัน ทั้งที่เราก็รู้สึกว่านิสัยต่างกันสุดขั้ว แต่กลับกลายเป็นว่า มองไปรอบตัวแล้ว เพื่อนชายส่วนใหญ่ต่างเป็นหนุ่มกรุ๊ป B
กลายเป็นยิ่งต่างกันยิ่งดึงดูดกัน คงเหมือนแม่เหล็ก ที่ขั้วเหมือนกันจะผลักกัน ในขณะที่ขั้วต่างกันจะดูดกัน

 

อ่านหนังสือเล่มนี้อีกรอบ แบบม้วนเดียวจบ แล้วก็อินอีกรอบ... ช่างโดนใจ

 

อย่างไรก็ตาม ชาย & หญิง มีความแตกต่างกันมากมายเป็นพื้นฐานอยู่แล้ว เพราะมาจากดาวคนละดวง (เค้าว่ากัน)
จะอยู่ร่วมกันได้ ก็เพราะ "ความรัก"

ถ้าไม่รักกันแล้ว ไม่ว่ากรุ๊ปเลือดไหนก็อยู่ด้วยกันไม่ได้หรอก

 

วันหยุดยาวนาน ช่วงปีใหม่ ได้ไปปักกิ่ง ด้วยเหตุหลายประการ

1. เพราะอยากไปไหนก้อได้ นานๆ หน่อย trip ที่คิดไว้ในตอนแรกๆ ไม่ยาวนานสมใจ

2. เพราะมีการปิดสนามบินสุวรรณภูมิ ทำให้ได้ตั๋วขาไปอย่างไม่น่าเชื่อ เนื่องจากมีคนยกเลิกมากมาย

3. เพราะได้ตั๋วขากลับในนาทีสุดท้ายก่อนโอนเงิน หลังจากรอมาหลายอาทิตย์ (คิดว่าจาไม่ได้ซะแล้ว) แถมน้ำมันราคาตก ได้ตั๋วถูกอีก... ช่างดี

 

เรื่องราวระหว่างทาง...

 

ระหว่างทางไปสนามบินสุวรรณภูมิ คุณพี่คนขับแท็กซี่ชวนคุยตลอดทาง ทำให้รู้จักอาชีพนี้ในอีกมุมมองหนึ่ง

พี่เค้าบอกว่า งานขับแท็กซี่นี่ก้อมีความท้าทายอยู่เหมือนกันนะ สำหรับเค้า เค้าชอบความท้าทาย ทำให้เค้าเลือกที่จะเข้าศูนย์

เค้าเลือกศูนย์รวมมิตรอะไรซักอย่าง ที่เราใช้บริการอยู่เป็นประจำแต่จำชื่อไม่เคยได้ เค้าบอกว่า เวลามีคนเรียกรถแท็กซี่

แท็กซี่ที่อยากไปรับผู้โดยสารนั้นต้องแข่งกันไป ใครไปถึงก่อนก้อได้รับไป ไปถึงทีหลังก้อแห้ว

เค้าว่ามันเป็นความท้าทายสำหรับเค้ามาก ทำให้เค้าต้องศึกษาหาความรู้เกี่ยวกับตรอกซอกซอยต่างๆ หมู่บ้านชื่อนี้อยู่ตรงไหน ซอยอะไร ไปทางไหน

มีสมุดลายไทยปกแข็ง (มีสูตรคูณด้านหลัง) ที่แกจดไว้เป็นเล่มเลย เอามาอวดด้วย

อย่างในซอยสวนผักบ้านเราที่มีหมู่บ้านอยู่เป็นร้อยเนี่ย เค้ารู้ละเอียดกว่าเราอีก บรรยายให้ฟังใหญ่เลย ว่าหมู่บ้านไหนอยู่ตรงไหน ฟังแล้วทึ่งจริงๆ

 

เค้าเล่าให้ฟังว่ามีอยู่ครั้งหนึ่ง ไปรับผู้โดยสาร ชื่อคุณศิริรัตน์ เค้าก้อไปรับตามปกติ แต่ปรากฎศูนย์โทรมาบอกว่า ผู้โดยสารยังไม่ได้ขึ้นรถ แต่เค้าก้องงว่า

เค้ารับมาแล้วนี่ ก้อเลยถามผู้โดยสารว่าชื่อคุณศิริรัตน์ใช่มั้ย ผู้โดยสารก้อยืนยันว่าใช่ ไปๆ มาๆ คือ คุณศิริรัตน์สองคนอยู่บ้านติดกัน และเกิดเรียกแท็กซี่พร้อมกันขึ้นมา

แต่เรียกคนละศูนย์ พอเห็นแท็กซี่เข้ามาคุณศิริรัตน์ตัวปลอมก้อดีใจรีบขึ้นแท็กซี่ทันที โดยไม่รู้ว่าไม่ใช่ศูนย์ที่ตัวเองโทรเรียก เป็นความบังเอิญที่ตลกดี ไม่น่าเชื่อ

 

ด้วยความที่คุณพี่แกเป็นคนอัธยาศัยดี แกบอกว่าแกมีลูกค้าประจำด้วยนะ เพิ่งรู้ว่า คนขับแท็กซี่ก้อมีลูกค้าประจำได้ด้วยนะเนี่ย

รถจอดเทียบทีสุวรรณภูมิ แกช่วยยกกระเป๋า แล้วยังอวยพรให้เราเที่ยวให้สนุกด้วย

 

ลุ้นอยู่ว่าคนนั่งข้างๆ จะเป็นชายหนุ่มรูปงามปะนะ... 55

แล้วก้อมีอาเจ้คนนึงยกของใส่ที่เก็บด้านบนหัวเรา แล้วก้อลงนั่งข้างๆ แอบดู passport ... อืม เจ้เป็นคนจีนนะเนี่ย

เจ้หันมาถามเรา.. ไปเที่ยวเหรอคะ จากนั้น เจ้ก้อพูดไม่หยุดจนกระทั่งเสิร์ฟอาหาร นอนไปตื่นนึง แล้วเจ้ก้อกลับมาคุยต่อ

 

จริงๆ แล้ว เจ้อายุเท่าเราเลย ชื่อ หลิน เป็นคนจีนที่อยู่เมืองไทยสิบปีได้แล้ว นี่จากลับไป countdown กะคุณแฟน หลินใจดีมาก

ตลอดทางก้อช่วยแนะนำนู่นนี่ ต่างๆ นานา แล้วก้อเล่าประวัติศาสตร์ชาติจีนให้ฟังด้วย บรรยายสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ที่เราควรจะไป รวมถึงสิ่งต่างๆ ที่นักท่องเที่ยวควรรู้

ไปถึงสนามบินที่ปักกิ่ง ก้อยังคอยช่วยเหลือ ดูแล ให้ยืมโทรศัพท์โทรหาเพื่อน ช่างใจดี :) รู้สึก trip นี้มีแต่คนอุปถัมภ์จริงๆ

 

 เข้าตู้เย็น(ช่อง freeze)

ออกจากสนามบินปุ๊บ ก้อสู่สภาพความเป็นจริง อากาศภายนอกหนาวจัด และหนาวขึ้นทุกวันๆ ที่อยู่ที่ปักกิ่ง เริ่มอุ่นขึ้นในวันสุดท้ายที่เราจากลับบ้าน -"-

ใบไม้ร่วงจากต้นไปหมดแล้ว เหลือต้นไม้ไม่กี่ชนิดที่ยังมีใบอยู่ เช่น ต้นสน นอกน้้น ร่วงโรย ดูแห้งแล้ง อากาศแห้งมาก ดึงดูดน้ำในตัวออกไป จนคอแห้ง ผิวแห้ง ตัวแตกเปรี๊ยะๆ กันเลย

ด้วยความที่อยู่แต่เมืองร้อน รู้สึกอึดอัดมาก กับการที่จะต้องห่อตัวก่อนออกจากบ้าน เหนื่อยมาก ตัวกลมกันเลย จะเคลื่อนไหวแต่ละที ช่างเชื่องช้า

 

ด้วยความที่แสงแดดมีน้อยเหลือเกิน อากาศข้างนอกช่างหนาวเหน็บ ในห้องช่างอบอุ่น เช้าแต่ละวันช่างทรมานในการตื่นนอน

อ้อยอิ่งทำนู่นนี่ไม่อยากจาออกจาห้องไปเลย แต่มาเที่ยวนี่นา แต่ละวันเหมือนมีภารกิจที่จำเป็นต้องออกไปทำ ไม่ได้มีความอยากจะออกไปเลย เหอๆ - -'

 

ถ้าไม่ได้มีเพื่อนอยู่นี่ คงไม่สามารถมาได้ด้วยตัวเอง เพราะภาษาจีนที่เคยเรียนมาเพียงหนึ่งเล่ม ที่เหลือในสมองเพียงไม่ถึง 5% ไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย

วันที่เราอยู่ได้ด้วยตัวเอง คือ วันที่เราไม่ได้คุยกับใครเลย นั่งรถไฟฟ้า ไปเที่ยวถ่ายรูป แล้วก้อกลับ จาซื้อของก้อได้แต่ของที่ชี้ๆ เอา ใช้ภาษาใบ้ ราคาเท่าไร

ก้อเอาเงินมาเป็นตัวอย่างให้เค้าดูว่าต้องใช้ใบไหนจ่าย

 

วันหนึ่ง คิดว่าฉันจะไปกินโจ๊กร้านนั้น ตรงก่อนขึ้นรถไฟฟ้าให้ได้ เพื่อนก้อบอก อืมม... ก้อลองดู

ก้อได้กินโจ๊กกุ้งตามที่คิดไว้ แต่สั่งผิดเป็นแบบสำหรับ 4 คนแล้ว เค้าพยายามอธิบาย ได้แต่ ปู้จือเต้า (ไม่รู้เรื่องอะ)

เค้าเขียนให้ดู จำได้ว่าตัวหนึ่งแปลว่า คน เลยเดาเอาว่า อ๋อ มันสำหรับ 4 คนนั่นเอง เกือบไปแล้ว จากนั้นก้อสั่งเครื่องดื่ม อยากได้ชาร้อน

จำได้ว่า ต้องเป็น เร่อ-ฉา แต่คงออก accent ผิด ได้ชาเขียวมา ภายหลังรู้ว่า ชาเขียว คือ รู่-ฉา ประมาณนี้

 

เหมือนคนหูหนวก เป็นใบ้ไปชั่วขณะที่ใช้ชีวิตตามลำพังในปักกิ่ง

 

 

ขอบคุณผู้มีอุปการะคุณทุกท่านที่ทำให้การเดินทางมีเรื่องราวที่น่าจดจำ >>

 

นุ้ย.. สำหรับที่พัก คนนำทาง ล่าม และทุกๆ อย่าง ถ้าไม่มีนุ้ย ก้อคงไม่ได้ไป

น้องอลิซ/น้องหลิน.. ที่คอยช่วยเหลือ ไปเที่ยว ไปกินด้วย

อ้วนข้างห้อง.. ฮาดี เป็นตัวละครให้เราตลกกันเองได้ โดยอ้วนไม่รู้ตัว

หลิน.. สำหรับความมีน้ำใจมากมายให้กับคนแปลกหน้าอย่างเรา

คุณผู้หญิงชาวจีนที่บอกทางไปเทียนถาน.. เป็นคนจีนคนเดียวที่ยอมคุยภาษาอังกฤษกะเรา

คนจีนที่ได้พบเจอ... ที่ทำให้มีเรื่องราวหนุกหนาน :D

 

ปีนี้ countdown อย่างโดดเดี่ยวในห้องพักแห่งหนึ่งชานกรุงปักกิ่ง

ท่ามกลางอุณหภูมิภายนอกที่ต่ำกว่าศูนย์ - -" แต่ในห้องนี้อบอุ่นดี

 

จริงๆ แล้วได้รับเชิญไปงานปาร์ตี้ countdown ที่ผับเกาหลีแถวนี้ แต่ไม่อยากไป ขอเก็บตัวอยู่ในห้องดีกว่า

การจะออกไปข้างนอกแต่ละที ต้องรวบรวมกำลังใจอย่างแรง เหมือนจะไปออกรบ ต้องห่อตัวหลายชั้นมากมาย T T

 

ตอนแรกคิดว่า ปีนี้จะได้ countdown ในสถานที่คนเยอะๆ เช่น จตุรัสเทียนอันเหมิน

แต่ตอนนี้แค่คิดก้อ... เอ่อ แข็งตายกันพอดี

เนื่องจากอยู่ไกลเมือง และสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวย

รู้สึกว่าอยู่อย่างนี้มีความสุขที่สุดแล้ว การอยู่ในห้องอุ่นๆ เนี่ย

 

Happy New Year......to you all :)

 

 

 

นิดเข้าครัวทำ "หมีผัดโคราช" ให้กิน อร่อยมากมาย

ไม่ได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาครบแก๊งค์มานานแล้วนะเนี่ย .... NASA

 

หมี่ผัดโคราช ...

 

 

ส้มตำไฮโซ

 

 

 

สามแม่ครัว

 

 

ของหวานนน

 

 

จากการไปฝึกฝนวิชาทำอาหารจากเชฟน็อค และการทำอาหารปาร์ตี้ที่หัวหินคราวก่อนนู้น

ทำให้เกิดแรงบันดาลใจในการเป็นแม่ศรีเรือนขึ้นมา

หลังจากควานหาเตาและกระทะที่เหมาะสมได้แล้ว ก็ได้เวลาประกอบอาหาร

ทำให้ได้กินอาหารที่สะอาด ถูกหลักอนามัย ไร้ผงชูรส ซึ่งห่างไกลมานานมาก

และอีกหนึ่งในโครงการ "กินอยู่อย่างประหยัด" . . . .

 

ดูดีเหมือนกันนะเนี่ยยยย :D

 

อาหารจานแรก"ไข่เจียวสมุนไพร"

 

   

 

 "ไก่ทอดตะไคร้ใบโหระพากรอบ" 

 

 

              

 "ต้มยำกุ้ง"

 

    

  

"ข้าวผัดปลาสลิด"    

 

     

    "ปาร์ตี้สุดหรู แสนอร่อย"